Αναπολώντας την χρονιά που φεύγει και γιατί όχι και την μέχρι τώρα ζωή μας

Αναπολώντας την χρονιά που φεύγει και γιατί όχι και την μέχρι τώρα ζωή μας, νοιώθουμε ανάμικτα συναισθήματα.



Χαρά και ικανοποίηση
για όσα μέχρι τώρα πετύχαμε,
πόνο και πίκρα
για αυτά που δεν καταφέραμε,
αλλά και για τα λάθη που κάναμε.

Νοιώθουμε όμως και δυνατοί
γιατί μπορούμε
να διαμορφώνουμε εμείς την πορεία μας,
να ανοίγουμε τους δρόμους
που θέλουμε να περπατήσουμε.

Έτσι, όσοι μας πιστεύουν
και μας εμπιστεύονται
βρίσκουν στήριξη και βοήθεια
για το ξεκίνημα τους,
βρίσκουν και εμπειρίες
για να μπορούν να διαμορφώσουν
τους δικούς τους δρόμους,
όταν νοιώθουν έτοιμοι και δυνατοί.

Είναι και μεγάλη ικανοποίηση
όταν νοιώθουμε ότι
έχουμε βοηθήσει τα παιδιά μας
να κάνουν φτερά
για να ευχαριστηθούν την ζωή τους
και ταυτόχρονα γερά πόδια
για να περπατήσουν πάνω στο χιόνι ή
στα κακοτράχαλα δρομάκια της ζωής
για να κατακτήσουν τον κόσμο.